Rozdział 3.

JULIA

     Gdy opracowaliśmy cały plan, musiałam iść do pokoju Rubena. Kiedy zapukałam, drzwi otworzył Ruben.

- Julia... Co ty tu robisz? 

- No... Przyszłam tu, bo nie umiem rozwiązać zadań z fizyki. Mógłbyś mi pomóc? - skłamałam.

- Ja... Jasne, a czemu? Ivan nie może Ci pomóc? - zapytał zdziwiony.

- Wiesz jaki jest Ivan... On zamiast myśleć nad zadaniem, to myśli cały czas o... - odpowiedziałam.

- No wiem, wiem... - zaśmiał się Ruben.

- No to co? Pomożesz mi? - zapytałam.

- Tak, jasne. No to wejdź. - przytaknął Ruben.

- Wiesz co, ja chyba wolałabym u mnie w pokoju, chyba że masz ciężarówkę żeby przenieść wszystkie moje notatki tutaj.

- Heh. Poczekaj chwilę, ubiorę tylko bluzkę i możemy iść. 

   Kiedy Ruben poszedł, ja wysłałam SMS-a do Ivana i reszty : 

"ZA 5 MINUT BĘDZIEMY U NAS W POKOJU" - w tej samej chwili przyszedł Ruben i poszliśmy do pokoju.

   Gdy dochodziliśmy, dostałam SMS-a od Ivana :

" POWODZENIA! MY WŁAŚNIE WCHODZIMY DO POKOJU RUBENA. KOCHAM CIĘ. DOBREJ ZABAWY :P "

Zaśmiałam się, a Ruben się odezwał :

- To gdzie mam usiąść? 

- No, może tu przy biurku. - odpowiedziałam.

- Ok. To z jakim zadaniem nie umiesz sobie poradzić?

- No... Nie wiem o co chodzi w tym pierwszym i trzecim zadaniu.

   Gdy Ruben zaczął tłumaczyć mi zadanie, ja cały czas zaglądałam do telefonu. Aż w końcu Ruben się odezwał :

- Julia, co się z Tobą dzieje? Cały czas zaglądasz do telefonu, a jak coś się Ciebie pytam, to nie wiesz o co chodzi!

- Przepraszam. Już nie będę. - odpowiedziałam ze skruchą.

- No mam nadzieję. - odezwał się wkurzony jeszcze Ruben.